نرخ ارز در بحران کوید ثابت بود – آیا ما به سمت طوفان پیش می رویم؟ | اقتصاد


دبلیوبا توجه به دارایی های جایگزین مانند طلا و بیت کوین که در همه گیری رشد می کند ، برخی از اقتصاددانان ارشد پیش بینی می کنند که کاهش شدید دلار آمریکا رخ دهد. این هنوز هم ممکن است اتفاق بیفتد. اما تاکنون ، علی رغم مدیریت ناسازگار همه گیر ایالات متحده ، هزینه های کل کسری برای کاهش فاجعه اقتصادی و تسهیل پول که جروم پاول ، رئیس فدرال رزرو ، گفته است از بسیاری خطوط قرمز عبور کرده است ، نرخ ارز دلار بسیار آرام است . حتی درام انتخابات در حال انجام نیز تأثیر چندانی نداشته است. تاجران و روزنامه نگاران می توانند با مشکلات روزمره نرخ ارز مقابله کنند ، اما برای آن دسته از ما که روند طولانی مدت نرخ ارز را مطالعه می کنیم ، واکنش آنها تا به امروز هیچ چیزی ندارد.

البته یورو در سال 2020 تاکنون حدود 6 درصد در برابر دلار افزایش یافته است ، اما این میزان بادام زمینی در مقایسه با چرخش وحشی است که پس از بحران مالی در سال 2008 اتفاق افتاد ، زمانی که دلار بین 1.58 تا 1.07 دلار بود. برای یورو به طور مشابه ، نرخ ارز ین و دلار در طی همه گیر شدن به سختی تغییر کرد ، اما در رکود بزرگ بین 90 تا 123 ¥ برای هر دلار بود. در حال حاضر شاخص گسترده ای از نرخ دلار در برابر همه شرکای تجاری در ایالات متحده در حد تقریبی خود در اواسط فوریه است.

این ثبات تعجب آور است ، با توجه به اینکه نوسانات نرخ ارز معمولاً در دوران رکود اقتصادی ایالات متحده به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. همانطور که اتان ایلزکی از دانشکده اقتصاد لندن ، کارمن رینهارت و بانک جهانی در مطالعه اخیر بحث می کنند ، پاسخ خاموش به نرخ های عمده ارز یکی از معمای اصلی اقتصاد کلان در همه گیر است.

اقتصاددانان برای دهه ها می دانند که توضیح حرکت ارز بسیار دشوار است. با این حال ، فرض غالب این است که در یک فضای عدم اطمینان اقتصاد کلان جهانی بیشتر از آنچه که بسیاری از ما در طول زندگی خود دیده ایم ، نرخ ارز باید به شدت تغییر کند. اما حتی در حالی که موج دوم Covid-19 اروپا را مبهوت کرد ، یورو فقط چند درصد سقوط کرد – از نظر نوسانات قیمت دارایی ، یک سطل در یک سطل افت کرد. مذاکرات برای محرک های مالی در ایالات متحده یک روز و روز دیگر است. و در حالی که عدم اطمینان انتخابات آمریکا به سمت حل و فصل است ، هنوز نبردهای سیاسی بزرگی در پیش است. با این حال ، تاکنون هرگونه پاسخ نرخ ارز نسبتاً ناچیز بوده است.

هیچ کس به طور قطعی نمی داند چه عواملی می توانند حرکت ارز را تحت کنترل داشته باشند. توضیحات احتمالی شامل شوک های مکرر ، تهیه سخاوتمندانه مبادله دلار و پاسخ های گسترده مالی دولت در سراسر جهان است. اما قابل قبول ترین دلیل ، فلج سیاست پولی متعارف است. همه نرخ های سیاست بانک های مرکزی بزرگ در مرز پایینی موثر (نزدیک به صفر) یا نزدیک به آن هستند و پیش بینی کنندگان پیش بینی معتقدند که حتی در سناریوی رشد خوش بینانه برای سالهای طولانی در آنجا باقی خواهند ماند.

اگر حد پایینی نزدیک به صفر نبود ، بیشتر بانک های مرکزی اکنون نرخ های بهره را بسیار زیر صفر تعیین می کنند ، مثلاً از 3٪ تا -4٪. این نشان می دهد که حتی با بهبود اقتصاد ، ممکن است مدتها طول بکشد تا سیاستمداران آماده “رهایی” از ابتدا و افزایش نرخ در مناطق مثبت باشند.

نرخ بهره به سختی تنها محرک احتمالی نرخ ارز است. عوامل دیگر ، مانند عدم تعادل تجاری و خطر ، نیز مهم هستند. و البته ، بانکهای مرکزی درگیر فعالیتهای شبه مالی مختلفی از جمله تسهیل کمی هستند. اما با نرخ بهره ، به طور عمده در انجماد برودتی ، شاید بزرگترین منبع عدم اطمینان از بین رفته باشد. در حقیقت ، همانطور که ایلزتزکی ، رینهارت و من نشان دادیم ، نوسانات اساسی نرخ ارز مدت ها قبل از همه گیری کاهش یافته بود ، به ویژه هنگامی که بانک های مرکزی یکی پس از دیگری از حد صفر عبور می کردند. از آن زمان ، کوید -19 این نرخ های بهره بسیار پایین را دوباره تأیید کرد.

اما مسیر فعلی برای همیشه دوام نخواهد داشت. با کنترل تورم نسبی ، تقریباً یک دهه است که ارزش واقعی شاخص دلار گسترده می شود و احتمالاً تا حدی به طور متوسط ​​برمی گردد (همانطور که در اوایل دهه 2000 اتفاق افتاد). در حال حاضر ، موج دوم ویروس بیشتر از ایالات متحده به اروپا برخورد می کند ، اما این الگوی به زودی با شروع زمستان قابل تغییر است ، به ویژه اگر تنظیم مقررات بین المللی بعد از انتخابات آمریکا ، هم مراقبت های بهداشتی و هم سیاست های اقتصاد کلان را فلج کند. و در حالی که ایالات متحده هنوز ظرفیت عظیمی برای تأمین ضرر و زیان مورد نیاز کارگران و مشاغل کوچک به شدت آسیب دیده دارد ، رشد روزافزون سهم بدهی عمومی و شرکتی ایالات متحده در بازارهای جهانی بی ثباتی طولانی مدت را نشان می دهد.

به بیان ساده ، در طولانی مدت بین سهم روزافزون بدهی آمریکا در بازارهای جهانی و سهم رو به کاهش تولید آمریکا در اقتصاد جهانی ، یک تناقض اساسی وجود دارد. (صندوق بین المللی پول انتظار دارد که اقتصاد چین در پایان سال 2021 نسبت به پایان سال 2019 10 درصد بزرگتر باشد.) یک مشکل موازی سرانجام منجر به فروپاشی سیستم نرخ ارز ثابت برتون وودز پس از جنگ شد ، یک دهه بعد. همانطور که اولین بار رابرت تریفین ، اقتصاددان ییل ، ​​در اوایل دهه 1960 آن را شناسایی کرد.

در کوتاه مدت و میان مدت ، دلار مطمئناً می تواند بیشتر افزایش یابد ، به ویژه اگر موج های بیشتری از Covid-19 بازارهای مالی را تحت فشار قرار دهند و پرواز به سمت ایمنی را تحریک کنند. گذشته از عدم اطمینان نرخ ارز ، به احتمال زیاد پاداش دلار در سال 2030 همچنان ادامه خواهد داشت. اما لازم به یادآوری است که آسیب های اقتصادی که در حال حاضر تجربه می کنیم ، اغلب نقاط عطفی دردناک هستند.

• کنت روگوف استاد اقتصاد و سیاست عمومی در دانشگاه هاروارد است و از سال 2001 تا 2003 اقتصاددان ارشد صندوق بین المللی پول بود.

© سندیکا پروژه


منبع: neko-news.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>